Maradonina biografija

66

Vijest o smrti Dijega Armanda Maradone potresla je fudbalsku planetu, a svi se slažu da je čuveni Argentinac, uz Brazilca Pelea, bio najbolji fudbaler u istoriji.

Uprkos brojnim skandalima, kokainu i alkoholu, u Argentini i širom svijeta zvali su ga “Bogom fudbala”, a uz neponovljive majstorije i golove koje je postigao pamtiće se i fantastičan “lob” u Beogradu protiv Crvene zvezde 1982. godine u dresu Barselone.

Rođen je 30. oktobra 1960. godine u Lanusu i već sa 15 godina zaigrao je za prvi tim Argentinos juniorsa, sa 16 je debitovao u dresu Argentine, a sa 19 je prvi put bio najbolji fudbaler Južne Amerike.

Poslije pet godina u matičnom klibu, 1981. se preselio u Boka juniors, a već sljedeće u Barselonu, a potom u italijanski Napoli, sa kojim je u tada najjačoj ligi na svijetu osvojio dvije titule i stekao status božanstva.

Igrao je i za Sevilju, Njuels old Bojs, a karijeru je završio kod kuće, u Boki.

U reprezentaciji Argentine je ostavio najveći trag – “gaučose” je vodio do svjetske titule u Meksiku 1986. godine u najboljem izdanju nekog fudbalera na Mundijalima i velikim takmičenjima ikad.

Na meču sa Engleskom je postigao najpoznatiji gol u istoriji fudbala – čuvenu Božju ruku, kao i zvanično najljepši gol u 20. vijeku kada je predriblao “sve protivničke igrače”.

Četiri godina kasnije “vukao” je ekipu do finala Mundijala u Italiji, a ostaće zapamćeno da je promašio u penal seriji u četvrtfinalu protiv Jugoslavije.

U SAD 1994. godine “pao” je na doping testu, kada nije bila tajna da više uživa u alkoholu i kokainu nego u fudbalu.

Završio je karijeru sa 91 utakmicom u dresu Argentine i 34 gola.

Trenersku karijeru, u kojoj blago rečeno nije imao uspjeha, započeo je u Tekstil Mandiju, zatim je kratko vodio Rasing, a od 2008. do 2010. i reprezentaciju Argentine.

Trenirao je i Al-Vasl, Deportivo Riestru, Fudžairu, Dorados de Sinaloa i Gimnasiju iz La Plate.

PODIJELI

Ostavi komentar

Unesite vaš komentar!
Unesite ime!